New People
New Channels
Updated Albums


  •  · 
  •  · Balkanco


  •  · 
  •  · Balkanco
New Discussions
  •  ·  13790
Suggest Topics, Discuss, Exchange your views, experiences, whatever...

This fallen bear cub shows perseverance pays off as he climbs his way up a snowy mountain back to his mama


Source: ViralHog

Added a post 

As President Trump escalated his attacks and threats against the Central American migrant caravans making their way to the U.S.-Mexico border, the Trump administration unveiled new sanctions against Venezuela and Cuba on Thursday. National security adviser John Bolton declared Venezuela, Cuba and Nicaragua to be part of a “troika of tyranny” and a “triangle of terror.” We speak with world-renowned professor, linguist and dissident Noam Chomsky about U.S. foreign policy in Central America. He joins us in Tucson, Arizona, where he now teaches at the University of Arizona. Chomsky is also institute professor emeritus at the Massachusetts Institute of Technology, where he has taught for 50 years.

This is a rush transcript. Copy may not be in its final form.

AMY GOODMAN: As President Trump escalates his attacks and threats against the Central American migrant caravans making their way to the U.S.-Mexico border, the Trump administration unveiled new sanctions against Venezuela and Cuba Thursday. National security adviser John Bolton declared Venezuela, Cuba and Nicaragua to be part of a “troika of tyranny” and a “triangle of terror.” Bolton was speaking in Miami, Florida.

JOHN BOLTON: We will no longer appease dictators and despots near our shores. We will not reward firing squads, torturers and murderers. We will champion the independence and liberty of our neighbors. And this president and his entire administration will stand with the freedom fighters. The troika of tyranny in this hemisphere—Cuba, Venezuela and Nicaragua—has finally met its match.

AMY GOODMAN: As John Bolton spoke in Miami on Thursday, Democracy Now!'s Nermeen Shaikh and I spoke with the world-renowned professor, linguist and dissident Noam Chomsky. He joined us from Tucson, Arizona, where he now teaches at the University of Arizona. Noam Chomsky is also institute professor emeritus at the Massachusetts Institute of Technology, where he's taught for more than 50 years. His recent books include Global Discontents: Conversations on the Rising Threats to DemocracyWho Rules the World? and Requiem for the American Dream: The 10 Principles of Concentration of Wealth & Power.

I began by asking Professor Chomsky to respond to NSA, national security adviser, John Bolton’s remarks on Latin America.

NOAM CHOMSKY: Well, that, of course, immediately brings to mind the “axis of evil” speech of George Bush back in 2002, which was the precursor, laying the groundwork, for the invasion of Iraq, the worst crime of this century, with horrendous consequences for Iraq, eliciting ethnic conflicts that are tearing the region apart—a major atrocity. John Bolton was behind that. And his new troika—I doubt that the U.S. will dare to do something similar, but that’s what it brings to mind.

It’s kind of interesting to see this hysterical raving alongside of another astonishing propaganda campaign that Bolton and his colleagues are carrying out with regard to the caravan of poor and miserable people fleeing from severe oppression, violence, terror, extreme poverty from three countries: Honduras—mainly Honduras, secondarily Guatemala, thirdly El Salvador—not Nicaragua, incidentally—three countries that have been under harsh U.S. domination, way back, but particularly since the 1980s, when Reagan’s terror wars devastated particularly El Salvador and Guatemala, secondarily Honduras. Nicaragua was attacked by Reagan, of course, but Nicaragua was the one country which had an army to defend the population. In the other countries, the army were the state terrorists, backed by the United States.

The most extreme source of migrants right now is Honduras. Why Honduras? Well, it was always bitterly oppressed. But in 2009, Honduras had a mildly reformist president, Mel Zelaya. The Honduran powerful, rich elite couldn’t tolerate that. A military coup took place, expelled him from the country. It was harshly condemned all through the hemisphere, with one notable exception: the United States. The Obama administration refused to call it a military coup, because if they had, they would have been compelled by law to withdraw military funding from the military regime, which was imposing a regime of brutal terror. Honduras became the murder capital of the world. A fraudulent election took place under the military junta—again, harshly condemned all over the hemisphere, most of the world, but not by the United States. The Obama administration praised Honduras for carrying out an election, moving towards democracy and so on. Now people are fleeing from the misery and horrors for which we are responsible.

And you have this incredible charade taking place, which the world is looking at with utter astonishment: Poor, miserable people, families, mothers, children, fleeing from terror and repression, for which we are responsible, and in reaction, they’re sending thousands of troops to the border. The troops being sent to the border outnumber the children who are fleeing. And with a remarkable PR campaign, they’re frightening much of the country into believing that we’re just on the verge of an invasion by, you know, Middle Eastern terrorists funded by George Soros, so on and so forth.

I mean, it’s all kind of reminiscent of something that happened 30 years ago. You may recall, in 1985, Ronald Reagan strapped on his cowboy boots and called—got in front of television, called a national emergency, because the Nicaraguan army was two days’ march from Harlingen, Texas, just about to overwhelm and destroy us. And it worked.

I mean, this spectacle is almost indescribable. Even apart from noticing where they’re coming from, the countries that we have crucially been involved in destroying, it’s—the ability to carry this off repeatedly is quite an amazing commentary on much of the popular culture.

But the troika, just like the “axis of evil,” are those who just don’t obey U.S. orders. Colombia, for example, has the worst human rights record in the hemisphere for years, but they’re not part of the troika of tyranny.

All of this rings very familiar bells. It’s a long—it’s been a long-standing element of the U.S. propaganda system on the—mostly on the far right, but not only, which goes way back and which is a kind of pathological feature of the dominant political culture that should be understood, analyzed and dismantled.

AMY GOODMAN: World-renowned professor, linguist and dissident Noam Chomsky. When we come back, he’ll share his reaction to the Pittsburgh massacre in the synagogue. This is Democracy Now! Stay with us.

Source : Democracy Now !

changed a profile cover 
Added a post 



 Епизода 1.

Стефан има девојка.

МОЈОТ Стефан, што го ѕиркам веќе една година по ходници во школо, што ги терам другарките да ми кажуваат дали гледа во мене додека сум му свртена со грб, што еднаш едвај му кажав едно тивко „здраво“ и избегав, Стефан што замислував дека некогаш ќе ми го најде некако бројот и ќе ми пише порака, дека ќе ме викне да се видиме и дека ќе се фатиме и ќе бидеме засекогаш, ама НАЈЗАСЕКОГАШ заедно…

Има девојка.

Лежев на кревет и гледав во таван.

Многу сум глупава.

Требаше некако да му кажам дека ми се свиѓа!

Да бе, да му кажам. И да ми рече „добро“ и само да си отиде и да умрам од срам.

Ама како може да има девојка? Нели е свесен дека јас треба да му бидам?




Со раката го напипав телефонот што претходно немоќно го фрлив некаде на перница за пак да одам да го манијачам на Инстаграм. Малку ми беше шокот од прееска, кога видов слика од него, гушнат со некоја девојка што не ѝ се гледа лицето (мора да е грда), со планета-емоџи, и катанец со клуч-емоџидо него, што значи дека СЕ ЗАЕДНО, и дека толку од мене, јас завршив со животот. Никогаш нема да најдам некој што толку ќе ми се свиѓа, никогаш.

Полека, со страв отворив Инстаграм. Уште еден шок - тајмлајнот на Стефан веќе не е истиот од пред 15 минути затоа што има нова слика. Пак со девојката.

Овој пат се гледа.


Ништо, ќе продолжам да си гледам во таван. Не излегувам, не јадам, не пијам и не одам во школо.

„Мамо не одам веќе во школо,“ подвикнав, откако слушнав дека мајка ми поминува покрај мојата соба.

„Како, како?“ подзастана мајка ми.

„Не одам веќе ни во школо ни никаде.“

„Ма немој.“


„А што се случило, што реши да останеш без образование, и колку овци да ти купам?“ ми се обрати мајка ми, глумејќи сериозност.

„Мамо, не е смешно воопшто.“

„Не е,“ се согласи мајка ми. „Уште понесмешно ќе биде кога ќе одам во затвор затоа што ќерка ми не оди во школо, а задолжително е.“

„Мамо, Стефан има девојка,“ се исправив со солзи во очите.

„Ооо, мама. Па, што ако,“ рече мајка ми, седнувајќи на креветот. Во тој момент помина татко ми.

„Што било?“ подвикна, веќе симнувајќи се по скалите.

„Стефан имал девојка,“ му дофрли мајка ми.

„Срам да му е,“ одговори татко ми. Татко ми никогаш ништо не сфаќа сериозно.

Јас веќе плачев.



„Јас знам дека е ова многу страшно,“ ме погали мајка ми по глава. „Ама јас и татко ти не планираме да одиме во затвор, а ти овци не знаеш да чуваш, така што, во школо мора.“

„Ама вас ви е ова смешно!“ викав јас.

„Не е страшно, мила,“ рече мајка ми и стана. „И тебе ќе ти биде.“

Како не е страшно?! И како планираше мајка ми ова да ми стане некогаш смешноКако може да биде смешно?!

Знае ли она што е планета-емоџи?


„Никогаш никој нема вака да сакам,“ реков и се свртев кон ѕидот.

„Јас ти гарантирам дека ќе сакаш и повеќе,“ рече мајка ми, станувајќи. „Па, веројатно не заврши со љубовта на 15 години?”

„За еден месец полнам 16,“ негодував во перницата. „И да, може ќе имам јас некој дечко понатаму. Ама нема да го сакам вака.“

Татко ми се изнасмеа од долниот спрат.

„Не му се смеј на детето,“ му викна мајка ми строго. „Знаеш што,“ ми се обрати мене, „ајде малку поседи сама и одмори се, знам дека ти е тешко. И после ќе те носам на топло-ладно.“

„Не сакам топло-ладно, сакам Стефан-Стефан.“

„Тоа не можам да ти купам, можам да ти купам топло-ладно. Или уште подобро, јави ѝ се на Сара и одете вие две. Може?“

Мајка ми веќе отиде, а мене ми текна дека морам да и пишам на Сара. Сигурно видела.

Мора да видела.

Набрзинка ја најдов последната порака.

„Виде ли!!!!” и изнапишав со големи букви.

„Видов, не се нервирај,“ побрза Сара, која инаку е секогаш поразумна од мене.



Веројатно сфати дека преку пораки нема да ме убеди, па ми се јави.

„Поубава е од мене,“ реков, наместо „ало“, а очите ми се наполнија со солзи.

„Кој, ТАА? КАКО ДА НЕ!“ викна Сара строго, не дозволувајќи некоја таму нова девојка да биде поубава од нејзината најдобра другарка. „Види колкав нос има.“

(Девојчето имаше нормален нос)

„Сара, доста.”

„Види каква уста има тенка, глупава.”

(Девојчето имаше баш убава уста. На Сара не ѝ успева тешењето.)

„Не одам веќе никаде и ништо не правам,“ ја повторив јас мојата нова животна одлука.

„Сега веднаш ќе дојдам кај тебе, ќе се облечеш и ќе одиме на кафе.“

„Не излегувам ваква никаква!“

„Ќе се нашминкаш и ќе излезеш.“

„А ако ги сретнеме?“

„Ќе бидеш дотерана, средена и најубава и ќе му биде криво што не му текнало порано да ти пријде!“

На Сара полека и успева тешењето.

„Добро,“ се согласив полека.

Два часа подоцна седевме во Кашмир на кафе и не плачев, ама активно се жалев и самосожалував.

„Ама што ти е гајле,“ се трудеше Сара. „Сега можеш да си најдеш нова симпатија.“

„Не сакам никаков нов,“ реков јас. „И не знам што чекав толку, барем да му пишев. Ете сега ќе си се ожени со таа Тијана и ќе си живеат среќно засекогаш.“

„Па нека се ожени,“ одмавна Сара.

Стефан инаку има 16 години и нема сигурно веднаш да се ожени, ама јас веќе бев избезумена. „Што ќе ти е. Сега барем знаеш дека ете, зафатен е, и ќе ти се засвиѓа нов.“

„Сакам сега вака да се појави тука, во кафичов,“ почнав да фантазирам јас, сам и да дојде да седне до нас. И да ни рече „а бе зафрканција беше тоа, немам девојка.“





„Ај уште еднаш покажи ми ја,“ рече Сара.

Со брзина на светината го отклучив телефонот и отворив Инстаграм. Му го напишав името во search и одма ми излезе неговата убава слика. Од таму, пак кај него на профил.


„Види, види, има нова!“ возбудено се доближив до Сара со телефонот.

„Да видам,“ рече Сара и почна да испитува. „Сам е на сликата. Може раскинал?“ ги крена веѓите.

„Како да не, раскинал,“ разочарано реков јас. „Сигурно таа го сликала.“ И забележувајќи го зеленото крукче до неговата слика реков, „Онлајн е!“

„Пиши му: „Ај раскини со таа и фати се со мене!“

„Доста бе, Сара.“

„Ај види каде е сликан?“

За тоа морав да зумирам, да видам што има во позадина. А ми бегаше цело време сликата.




Трепна срце преку сликата.

ЈА ЛАЈКНАВ?!?!?!?!?!?!?!



„Ја лајкна сликата?!“ се изнасмеа Сара. „Брзо, одлајкни!“

„Не можам, онлајн е, ќе види!“ очајував јас.

„А бе, може нема видено.“

„Не, не знам што да праваааам.“

Срцето ми чукаше како лудо. Никогаш во животот ништо не сум му лајкнала, не го ни следам, среќа што му е отворен профилот, и сега после две слики со девојка му, јас му ја лајкнувам таа каде што е сам? Додека е онлајн?!

Убаво си реков, ништо не правам, никаде не одам. И телефонот ќе го фрлам.

„Ништо де,“ се обидуваше да ме расположи Сара. „Ајде да не зборуваме веќе за тоа и да се прошетаме.“

„Сигурно ќе направам уште некоја глупост,“ реков јас, и го залепив челото на маса.

„Нема, нема,“ се смешкаше Сара.

И навистина, се прошетавме низ парк, јадевме сладолед и зборувавме за кога бевме второ одделение и двете паднавме во кал на лулашки. Се смеевме како луди, и дома си дојдов порасположена. Само кажав „здраво“ и побрзав во мојата соба за да не морам да трпам да ме зезаат.

Телефонот го оставив на бирото и тргнав да си облекувам пижами. Отидов до бањата да мијам заби и додека ги правев истите досадни движења со четката, слушнав дека ми стигна нотификација од Инстаграм.

Веројатно Сара ме тагнува во коментар на нешто глупаво.

Со четката во рака се вратив до соба, да видам што сака.

Не беше таг во коментар.

Беше приватна порака на Инстаграм.

Од Стефан.

Мојот Стефан.

Стефан што има девојка.



Здраво :)





Added a discussion 

Suggest Topics, Discuss, Exchange your views, experiences, whatever...

Added a post 
Who was Sergei Magnitsky, and why are we supposed to believe he was a hero? 

The official story:
  • Bill Browder was an American businessman who ran a hedgefund in Russia.
  • Corrupt Russian cops, with the help of the Russian mafia, stole his business through a convoluted fraud scheme.
  • The lead cop grew rich from his stolen money.
  • Sergei Magnitsky was one of Browder's lawyers.
  • Magnitsky reported the fraud to the Russian government.
  • Magnitsky was arrested and brutally treated in jail.
  • 7 riot cops beat Magnitsky to death while he was handcuffed.
  • The official cause of death listed 'heart failure'.
  • Browder has since spent all his time and money lobbying Western governments to sanction Russian individuals in honor of Magnitsky, and scored a major breakthrough when US Congress passed the first round of anti-Russia sanctions via the Magnitsky Act in 2012.
Andrei Nekrasov, the Russian film-maker and director of this documentary (The Magnitsky Act - Behind the Scenes) set out as a believer in Browder's story about the heroic Magnitsky and the evil Russian government. In the course of making a dramatic movie about it, however, Nekrasov and his crew realized that many details didn't add up. And so their production evolved into an investigative documentary... 

What they discovered instead:
  • Bill Browder used a simple 'power of attorney' to transfer his company to the Russian mafia.
  • Magnitsky was never a lawyer, but rather an accountant.
  • Magnitsky had worked for Browder since the 1990s.
  • Magnitsky met with the Russian mafia to transfer the ownership.
  • Browder used this period of unclear ownership to launder over $200 million.
  • The mafiosi in question then died mysteriously. Along with several other mafiosi.
  • The lead cop bought his house before property values went up.
  • The lead cop sold his house to fund a defamation lawsuit against Browder.
  • A woman who worked for Browder reported the crime.
  • Browder and HSBC called the report false.
  • Magnitsky went to jail and was asked to testify.
  • No record exists of Magnitsky reporting any crime.
  • Magnitsky had diabetes and died of neglect.
  • Magnitsky's mother believes the prison was negligent, but did not intentionally kill her son.
  • Browder is using the Magnitsky story to avoid an Interpol warrant for tax fraud in Russia.
  • Browder's sworn testimony in the US contradicted his company's statements in Russia.
  • Browder's sworn testimony relies on him not remembering details he wrote a best-selling book about.
  • Every official Western report concerning this case relies solely on Bill Browder and his sources.
Update 10 Aug 2018 
You can watch the movie here

The film has been published at 'Vimeo on Demand', which can be purchased here

Comment: Bill Browder is the man named by Vladimir Putin in his press conference with Donald Trump last week in Helsinki. Putin let it be known that $400,000,000 of the millions Browder's Hermitage Capital defrauded from the Russian state went to Hillary Clinton's campaign fund. So yes, 'Russian funny money' played a role in the 2016 US presidential election, but it's not what you've been told by the media. 

In addition to being the key witness that got 'anti-Russia sanctions' rolling in 2012 (i.e., BEFORE things went down in Ukraine and Russia 'annexed' Crimea), Browder also popped up in the Russiagate hearings to effectively testify against Don Trump Jr over that meeting involving a Russian lawyer at Trump Tower in mid-2016. 

Browder's shady business history in Russia and his newfound role as a 'human rights campaigner' are explored in the must-read book by Alex Krainer, Grand Deception: the Truth About Bill Browder, the Magnitsky Act, and Anti-Russia Sanctions, a book banned by Amazon and now available in hard copy from Red Pill Press. Radio interviewed author Alex Krainer late last year about his research into Bill Browder and his 'friends in high places'... 

Latest Albums


  •  · 
  •  · Balkanco


  •  · 
  •  · Balkanco
Latest Posts (Gallery View)
Quote of the Day

I want to change my name on Facebook to "Nobody," so when I see someone posting something stupid I can Like their post and it will say "Nobody likes this."